Expositie RCO De Hoofdzaak afgesloten: Een terugblik

Met loden schoenen loop ik het gebouw van RCO De Hoofdzaak binnen. Wanhopig kijk ik naar mijn werk aan de witte muren. Nog even en dan zullen de lijsten ruw van hun vakantieadres worden gerukt, om te verdwijnen in een vernederend kleine tas. Tijdelijk in nut verwaarloosbaar, maar gesierd met een ervaring die men mij niet af kan pakken.

 

Zes maanden RCO De Hoofdzaak

Mijn allereerste expositieavontuur begon eind vorig jaar. Nadat twee medewerkers van RCO De Hoofdzaak mij al enkele weken lekker aan het maken waren, was mijn antwoord in december officieel: ‘Ja, ik wil graag bij jullie exposeren.’ Vanaf de feestelijke opening op 31 maart zou mijn werk er drie maanden blijven hangen. Dit werden er echter al snel meer dan zes.

In deze zes maanden heb ik geweldige dingen mogen meemaken. Allereerst werd de expositie op een geweldige wijze afgetrapt met familie, vrienden, hapjes, drankjes, een speech en een bos bloemen. Daarnaast reisden er in de opvolgende maanden vele vrienden van uit heel Nederland af naar het Noordelijke Den Helder, om de expositie in levende lijve te zien. Gezellige rondleidingen, leuke berichtjes en interessante verzoekjes waren het gevolg…

 

Gastenboek

Voor de expositie had ik ook een mooi boekje uitgezocht, waarin gasten hun gedachten konden uiten over de tentoonstelling. Van deze mogelijkheid werd – tot mijn grote verbazing – gretig gebruik gemaakt. Het resultaat? Elke keer dat ik door de bladzijdes blader, sieren enkele trotse blosjes mijn wangen.

Zo schreef mijn vader, namens mijn moeder en hemzelf, onder andere de uiterst originele, maar gemeende woorden: “We zijn trots op je!” Na enkele uitspraken te overwegen, zoals: “Je bent speciaal, maar toch houden we van je” en “Mooie lijsten!”, kwamen er vanuit  mijn broertje en zijn vriendin de volgende lieve woorden op het papier te staan. “Alles ziet er mooi uit. Elke jaar zie ik enorme verbetering. Ga zo door!

Ook de vrijwilligers van RCO De Hoofdzaak krabbelden mooie woorden in het in zwart gehulde boekje. De expositieorganisator beaamde de eerdere woorden van de locatiecoördinator: “Het was een leuke opening en De Hoofdzaak is erg blij dat je je eerste expositie bij ons wilde doen.” Een andere vrijwilliger stelde dat hij “de details die het ‘gewone’ plaatje net meer waarde geven” erg mooi vond.

In de eerste drie maanden kwamen ook veel vrienden – vanuit de verschillende windstreken van het land – langs, om mijn expositie te bewonderen. Een veel voorkomende opmerking was dat men het erg gaaf vond om mijn werk eens in één ruimte te zien hangen. Twee kameraden waren het erover eens dat “de tekeningen op het grijze papier […] geweldig [zijn].” Eén vriendin deed er echter een schepje bovenop: “Al jaren ben ik een groot fan van je prachtige tekeningen. Mooier dan foto’s en echt iets om trots op te zijn.”

 Tot slot werden er het gastenboek ook beschreven door toevallige bezoekers. Dat ze mijn werk mooi vonden, waren ze het over eens. Eén sprak van het feit dat “de ogen zo spreken [zijn].” Een ander vergeleek mijn werk met “de mooie portrettekeningen, die ik uit […] Nepal [heb].”

 

Verzoekjes

Naar aanleiding van mijn expositie bij RCO De Hoofdzaak ontving ik plotseling verschillende tekenverzoeken. “Kun je mij ook tekenen?” werd er terloops gevraagd. Of: “Zou je die ene tekening daar ook op grijs papier kunnen maken?” Aan drie van deze verzoeken heb ik tijdens de expositie gehoor kunnen geven.

Eén van deze ingewilligde verzoeken betrof een portret van een RCO-medewerker. Deze lievige motormuis, die zichzelf liever niet te vaak in de spiegel ziet, liet zichzelf portretteren voor zijn vrouw. Eenmaal op papier kon hij zijn ogen echter niet van zijn grafieten gezicht afhouden. Onder het genot van een koekje en een thee kwamen vervolgens verschillende verhalen naar boven.

De andere twee verzoeken waren iets serieuzer van aard en hadden beide te maken met een overleden geliefde. Door mijn schoonfamilie werd ik gevraagd om een overleden oom te tekenen. Gesierd in een mooi lijstje staat het portret nu op een speciale plek in het huis van zijn ouders. Tegen het einde van de expositie ontving ik een tweede memorial-verzoek. Deze keer betrof het de vader van een RCO-medewerker. Na wat moeite met het verkrijgen van goed referentiemateriaal, siert er nu ook een tekening in zijn nagedachtenis.

 

Eurasia-Art op de Dutch Doctor Who Gathering

De expositie bij RCO De Hoofdzaak is nog niet eens voorbij en de volgende afspraak voor Eurasia-Art staat alweer in de planning. Op zaterdag 3 oktober zal ik met mijn tekeningen aanwezig zijn op de Dutch Doctor Who Gathering. Dit is een bijeenkomst voor Nederlandse Doctor Who-fans georganiseerd door stichting DTTA.

Op deze dag zullen mijn Doctor Who-tekeningen natuurlijk de boventoon voeren. Maar ook ander werk – zoals bijvoorbeeld fanart van Sherlock – zal aanwezig zijn.

Adres:           

Buurthuis de Leeuw

Samuel van Houtenstraat 4

3515 AE Utrecht

Voor meer informatie, zoals het verdere programma en de entreeprijzen, bezoek de website van de DTTA: www.gallifrey.nl.

 

Kies uw taal

Meld je nu aan voor onze
nieuwsbrief!
Please wait